6.05.2005 14/1 Motorisch herstel en spasticiteit van de bovenste extremiteit na een cerebro-vasculair accident

Gebruik van transcraniële magneetstimulatie bij de voorspelling van motorisch herstel en spasticiteit van de arm en hand na cerebro-vasculair accident

Annette van Kuijk, Henk Hendricks en Sander Geurts

Inleiding
Het cerebrovasculair accident (CVA) is een belangrijke doodsoorzaak in de westerse wereld met een geschatte incidentie van 30.000 patiënten/jaar in Nederland. Bij patiënten die de acute fase overleven, kan de aandoening leiden tot ernstige beperkingen in het functioneren. Een CVA in het stroomgebied van de arteria cerebri media kan onder andere leiden tot uitval van de sensomotoriek van de bovenste extremiteit met als uiting krachtsverlies in diverse gradaties. Ook de ontwikkeling van spasticiteit na een dergelijk CVA, kan de bewegingsmogelijkheden van de arm en hand nadelig beïnvloeden. Door onvoldoende stimulatie in de vroege fase na het CVA kan er sprake zijn van verminderd gebruik van de aangedane zijde als een vorm van aangeleerd gedrag (learned disuse) (Taub et al., 1993, Wolf et al., 1989), bijvoorbeeld wanneer spastische antagonisten selectief spiergebruik van de agonist tegengaan. Ook secundaire problematiek in de vorm van verandering van visco-elastische eigenschappen van het spierpeesapparaat, verminderde gewrichtsmobiliteit en pijn kan leiden tot een beperkte arm/handvaardigheid en inzetbaarheid van de aangedane zijde.

Dit artikel is volledig beschikbaar op het ledengedeelte.